dinsdag 29 juli 2014

Wise words #22

We travel, initially, to lose ourselves; and we travel, next, to find ourselves. We travel to open our hearts and eyes and learn more about the world than our newspapers will accommodate. We travel to bring what little we can, in our ignorance and knowledge, to those parts of the globe whose riches are differently dispersed. And we travel, in essence, to become young fools again- to slow time down and get taken in, and fall in love once more.
Pico Iyer

maandag 28 juli 2014

Avonturen in San Gil

San Gil is een goede stad voor extreme sports, zeiden ze. Dat gingen we dus maar uitproberen!


Dag 1 - Raften

Op dag 1 besloten we te gaan raften. Hoewel onze gids Nestor die bij ons in de boot zat precies leek te weten wat hij deed, was het toch best spannend als je gigantische golven op je af ziet komen. We vonden het allebei echt fantastisch dus vandaar dat je ons op alle foto´s ontzettend blij ziet kijken, haha. We mochten ook nog ergens van een 6 meter hoge rots afspringen en dat lieten we ons ook geen twee keer zeggen!
 



 



 

Dag 2 - Cueva del Indio & bungeejumpen!

Op dag 2 deden we de Cueva del Indio tour. De Cueva del Indio bleek vol vleermuizen te zitten en laten we daar beiden nou niet zo'n fan van zijn, dus het was geen heel groot succes. Wat dan weer wel cool was, was dat we vanaf 5 meter hoog het water in konden springen in de grot en vervolgens de grot uitzwemmen.
 
 



 
Op weg terug van Cueva del Indio had ik het met de chauffeur van de minibus over bungeejumpen en zei ik dat ik dat graag nog een keer zou willen doen. Enthousiast zei hij dat er even verderop een plek was waar je kon bungeejumpen en dat hij daar gerust even kon stoppen. De jongens in het minibusje wilden meteen, maar ik schrok een beetje: ik bedoelde niet vandaag!

Toen we er eenmaal stonden besloot ik er maar gewoon voor te gaan. Ik wilde per se deze reis bungeejumpen en nu had ik de kans! Het moment dat je de diepte in springt is doodeng, maar daarna is het supergaaf!

Het filmpje staat op Instagram:  http://instagram.com/p/q95ut0Nwf8/
 
Dat waren de avonturen in San Gil! Vanavond nemen we de bus naar Santa Marta en na twee dagen chillen beginnen we dan onze vijfdaagse trektocht door de jungle naar Ciudad Perdida!

zaterdag 26 juli 2014

Bogota

1. Colombiaanse biertjes in la Candelaria * 2, 4, 8 Streetart in Bogota * 3. Ilse die wordt aangevallen door een lama * 5. Ilse & ik op Monserrate * 6. Plaza de Bolivar * 7. Een piepklein deeltje van het uitzicht op Bogota * 9. Ilse met de lokale specialiteit: chocolademelk met kaas erin. Vies!

De eerste twee dagen in Colombia spendeerden we in de hoofdstad. We dwaalden rond door La Candelaria, dronken Colombiaanse biertjes en namen de cable car (lui!) omhoog naar de Monserrate berg om te zien hoe gigantisch Bogota nou echt is (echt heul heul groot). 

Niet alle buurten in Bogota zijn even fraai, maar la Candelaria, waar we ook in een hostel zaten, is heel schattig met gezellige gekleurde huisjes en mooie streetart. Het enige in het straatbeeld waaraan je merkt dat deze stad niet helemaal veilig is, is de politie op elke straathoek. Zelf hebben we gelukkig niets vervelends meegemaakt maar later spraken we locals die allemaal wel een (paar) keer beroofd zijn. 

Wat we hebben gezien van Bogota was leuk, maar we waren toch blij toen we naar onze volgende bestemming vertrokken en konden ontsnappen aan de uitlaatgassen en de 'kou' (Bogota ligt vrij hoog en is daardoor relatief koud voor Colombiaanse begrippen). Tijd om de rest van Colombia te ontdekken! 

woensdag 23 juli 2014

Wise Words #21

Life's journey is not to arrive at the grave safely in a well preserved body, but rather to skid in sideways, totally worn out, shouting "Holy shit, what a ride!"
- Unknown

dinsdag 22 juli 2014

LEEF

Daar zit ik dan, in een restaurant in Colombia aan een pasta pesto en een wijntje om mijn laatste maand reizen in te luiden. De jazzmuziek klinkt zachtjes op de achtergrond. Ik geniet. 

Maar ook denk ik na over waar heel Nederland over nadenkt: de slachtoffers van vlucht MH17.

We maken ons kwaad, willen dat de lichamen zo snel mogelijk en zonder gezeur naar Nederland komen. En terecht. 

We hebben verdriet, lezen de verhalen, slikken de tranen weg en vloeken in onszelf. Dit had nooit mogen gebeuren. En terecht. 

We moeten kwaad zijn, mogen verdrietig zijn. Maar ik denk dat we het verschuldigd zijn aan alle slachtoffers om hier ook een les uit te trekken.

LEEF.

Ga naar buiten, verdwaal, zie de zonsopkomst en zie de zon weer ondergaan, zoek het avontuur, wees onbevreesd, drink een glas wijn, dans alsof er niemand kijkt, omhels je vrienden, kus je geliefde, zing, nee schreeuw! een liedje en LEEF. 

Want we weten nu meer dan ooit, het kan zomaar voorbij zijn.

zondag 20 juli 2014

Alleen reizen

Vandaag is de laatste dag dat ik in mijn eentje reis. Vanavond stap ik in het vliegtuig naar Bogota en morgen haal ik Ilse in Bogota op op het vliegveld, voor wat voor mij de laatste maand is van mijn reis en voor haar de enige. Het originele plan was om de hele reis samen te doen, maar Ilse had nog een scriptie te schrijven en ik wilde toch echt drie maanden reizen, dus zo besloot ik uiteindelijk om de eerste twee maanden alleen te reizen. 

Een jaar geleden had ik nooit gedacht dat ik in mijn eentje door Zuid-Amerika zou reizen, ik had het beeld dat dat echt niet veilig was voor een meisje alleen (uberhaupt dacht ik dat Zuid-Amerika heel gevaarlijk was, waar ik dat vandaan haalde weet ik niet). Totdat ik andere meisjes sprak die nog jonger en blonder dan ik waren en heel lang in hun eentje door Zuid-Amerika hadden gereisd. Wat zij konden kon ik ook! 

Als ik vertelde dat ik in mijn eentje op reis zou gaan, vroegen de meeste mensen twee dingen:

Ben je niet bang dat je je alleen gaat voelen?

Dat is de grote misconceptie en het grote contrast van reizen: als je alleen reist ontmoet je juist veel mensen. 

Doordat je alleen bent, maak je veel sneller contact met onbekenden en besluit je veel sneller om iets te ondernemen met iemand die je net ontmoet hebt. Elk hostel zit vol met (solo) backpackers, dus als je niet alleen wilt zijn, hoeft het niet! Bovendien maak je ook veel sneller contact met de lokale bevolking. Mensen spreken je veel sneller aan als je in je eentje op een bankje zit te lezen of op je kaart zit te turen dan als je met iemand druk aan het praten bent in een taal die ze niet kennen. 

Als het blijkt te klikken met een andere backpacker kan je altijd besluiten je route aan te passen om een tijdje samen te reizen. Het voordeel is dat je als je op een gegeven moment geen zin meer hebt in die persoon of je even alleen wilt zijn, je gewoon gedag kunt zeggen en allebei de andere kant op kunt gaan. 

Het nadeel is dat je ook vaak gedwongen wordt om afscheid te nemen van mensen waar je het liefst nog veel langer mee zou willen optrekken. Ik heb zo veel leuke mensen ontmoet waar ik een tijd mee heb gereisd maar uiteindelijk zorgen uiteenlopende reisplannen ervoor dat je toch echt afscheid moet nemen. Gelukkig is er Facebook zodat je elkaar nog kan volgen en soms kruisen de paden elkaar later weer (zoals ik opeens mensen waarmee ik in Bolivia had gereisd tegenkwam boven op Machu Picchu montaña!). Bovendien creëer je ontzettend goede excuses om stedentripjes te maken om iedereen te bezoeken. 

Is dat niet gevaarlijk?

Over het algemeen kom je een heel eind als je een goed stel hersens hebt. Als je alleen reist zijn er natuurlijk een aantal dingen waar je rekening mee moet houden en dat geldt niet per se alleen voor meisjes, jongens kunnen net zo goed beroofd worden (oke, het geldt misschien niet voor grote, gespierde Ierse mannen. Ik kwam een Ier tegen die vertelde dat een Peruaantje hem probeerde te beroven. De Peruaan had een mes, maar was 1,50 meter en stond tegenover deze Ier van 2 meter die in lachen uitbarstte, 'are you kidding me' zei en vrolijk doorliep). 

Onderstaande richtlijnen zorgen ervoor dat je over het algemeen heel ver komt zonder problemen. 

1. Zorg ervoor dat je alleen officiële taxi's neemt. 

Lonely Planet heeft altijd wijze raad wat betreft de taxi's in elk land en elke stad. Zorg dat je van tevoren een prijs afspreekt als er geen meter is. Stap NOOIT in een taxi waar meerdere mensen in zitten (behalve in bepaalde steden waar ze speciale vrouwentaxi's hebben, taxi's waar een vrouw mee rijdt voor jouw veiligheid). 

2. Zorg dat het thuisfront weet waar je bent. 

Geef door hoe laat je de bus neemt, waar naar toe en ik welk hostel je verblijft (als je dat al weet). Stel dat er dan wat gebeurt, dan weten ze thuis in ieder geval waar je ongeveer bent. 

3. Vertrouw je instinct. 

Voelt een persoon met wie je praat niet goed? Eindig het gesprek en loop weg. Voelt een straat niet veilig? Loop een blokje om. Better safe than sorry. 

4. Bereid je voor. 

Zorg ervoor dat je weet welke delen van de stad waar je heengaat veilig en onveilig zijn en probeer ervoor te zorgen dat je nooit in je eentje 's nachts over straat hoeft. Zo zorg ik er bijvoorbeeld altijd voor dat ik een bus neem die overdag aankomt. Er is geen makkelijker slachtoffer dan een meisje met een backpack in het donker in een stad die ze niet kent. 

5. Schat de situatie in. 

Kan je hier je dure camera/iphone uit je zak halen om een foto te maken of beter van niet?  

6. Ken de trucjes. 

Er zijn een aantal trucjes die veel worden gebruikt in bepaalde landen. In Argentinië en Bolivia morst iemand bijvoorbeeld iets op je en vervolgens komt er iemand anders die je helpt met schoonmaken, soms een heel lief oud vrouwtje, en die ongemerkt alles uit je zakken jat. Als je in een restaurant of café zit en je tas op de grond of op de stoel ligt, maken mensen soms ergens herrie zodat je die kant uitkijkt en vervolgens is je tas weg. Verder worden er vaak tassen uit het rek in de bus gejat. Zorg er dus voor dat je altijd je tas in de gaten houdt, of dat je hem ergens aan vastmaakt. Ik heb een kabelslot waarmee ik mijn tas altijd aan het rek vastmaak. 

7. Draag je waardevolle spullen op je lichaam of stop ze in een kluis.

Hoe lelijk een moneybelt ook is, ik draag hem altijd als ik mijn bankpasjes en paspoort bij me heb. Zeker als je wilt slapen in de bus is het belangrijk om al je waardevolle spullen op je lichaam te hebben. Als je paspoort en bankpasjes gejat worden heb je écht een groot probleem.
Verder neem ik als ik de stad in ga zo min mogelijk waardevolle spullen mee. Als ik genoeg geld heb, laat ik mijn bankpasjes in het kluisje en ik heb alleen een kopie van mijn paspoort bij me. 

8. Zorg ervoor dat je de taal (in ieder geval een beetje) spreekt

Zodat je kan communiceren, om hulp kan vragen en mensen je minder makkelijk kunnen afzetten. Je komt veel meer streetwise over en mensen zullen je veel minder af proberen te zetten (de Gringo price is altijd hoger dan de lokale prijs) als je Spaans spreekt. Als je lastiggevallen wordt door straatverkoper of bedelaars is het overigens beter om te doen alsof je geen Spaans spreekt. Gewoon wat in het Nederlands zeggen, dan haken ze gauw af. 

9. Vraag om hulp als je het nodig hebt

De meeste mensen in Zuid-Amerika zijn ontzettend lief en behulpzaam, soms vroegen mensen zelfs of ze me konden helpen alleen maar om het feit dat ik blond was! Wat ik overigens ook als discriminatie op zou kunnen vatten, maar ik vat het maar op als een lief gebaar. 


Zuid-Amerika is een ideaal continent om in je eentje te bereizen. De bussystemen zijn makkelijk, je kan redelijk snel wat van de taal oppikken en ze spreken op bijna het hele continent dezelfde taal, de mensen zijn vriendelijk en behulpzaam en over het algemeen is het in de meeste landen, anders dan de algehele opvatting onder Nederlanders, heel veilig zolang je je gezonde verstand gebruikt. 

Ik heb me deze hele reis eigenlijk nooit alleen gevoeld en heb me zelden onveilig gevoeld. Bovendien leert alleen reizen je ontzettend veel. Over de wereld maar vooral over jezelf. Meer daarover in een volgende blogpost!



Wise words #20


Is er ergens op de wereld nog iemand bezig met het uitvinden van een teleporteermachine? Hoewel ik het enorm naar mijn zin heb en ik het liefst oneindig zou kunnen reizen, mis ik mijn familie wel. Het nadeel van een tijdje reizen is dat je altijd belangrijke dingen mist: vaderdagen, verjaardagen, verhuizingen en andere dingen. Gelukkig is er Skype en Whatsapp, maar dat neemt niet weg dat ik mezelf soms voor heel eventjes terug zou willen kunnen teleporteren. Gewoon voor een knuffel en om even samen te juichen over de blije dingen en samen verdrietig te zijn over verdrietige dingen. 

zaterdag 19 juli 2014

De mooiste zonsondergang

Tijdens het uploaden van mijn foto's van mijn usb stick naar Dropbox (normaal neem ik daar nooit de tijd voor, maar ik zit in een heel saai hostel waar iedereen al in bed ligt, dus ik heb toch niets beters te doen), kwam ik erachter dat ik de foto's van de mooiste zonsondergang ooit nooit op mijn blog gezet heb, dus bij deze. Dit was in San Pedro de Atacama tijdens de Valle de la Luna tour en ik nam deze foto's met mijn waardeloze cameraatje van meer dan vier jaar oud en heb ze niet bewerkt. Moet je je eens voorstellen hoe mooi het in het echt was...