zaterdag 20 september 2014

Acht dingen die ik heb geleerd over Hongarije

  1. Dat Hongaars een onmogelijke taal is voor ons buitenlanders wist ik al, maar blijkbaar is het zó ingewikkeld dat Hongaren er zelf soms ook moeite mee hebben. Ik vroeg twee klasgenoten of ze het Hongaarse woord voor proost (egészségedre) in mijn telefoon konden zetten omdat ik het steeds vergat en er volgde een discussie van tien minuten over hoe je het nou precies schrijft. 
  2. Hongaren zijn dol op alles waar crème op/in/omheen zit. Nadat een Hongaarse klasgenoot zijn liefde voor stroopwafels verklaarde, vroeg ik hem wat typische Hongaarse lekkernijen zijn en hij liet er tien zien die stuk voor stuk bestaan uit een dikke laag crème. 
  3. Ze houden ook ontzettend van paneermeel. Ze paneren echt alles, zelfs hun broccoli en bloemkool.
  4. Hello betekent hallo, maar gek genoeg ook doei. Als je wegloopt, zeggen ze dus: 'helloooo!' 
  5. Boedapest heeft cafe's en restaurants op de allergaafste plekken! Bovenop gebouwen met een prachtig uitzicht, in ruïnes, of in hele chique gebouwen. 
  6. Hongaren roken vrij veel. Gister zag ik zelfs tijdens het hardlopen een vrouw die tijdens het hardlopen (!!) een sigaret op stak. 
  7. Wat wij een smoothie noemen doen ze hier in een kom met een lepel en noemen het frambozen/aardbeiensoep.
  8. Boedapest is echt ontzettend mooi :) 
De basiliek

De Vrijheidsbrug
Bookcafé
New York Café



Uitzicht vanaf de 360 rooftop bar



dinsdag 9 september 2014

Studieleven

Terug naar het studieleven. Naar vroeg opstaan, uren stilzitten en luisteren, aantekeningen maken en essays schrijven.

Maar ook: langs de Donau naar school lopen, nieuwe dingen leren, nieuwe mensen leren kennen en klassenfeestjes.

Ik maakte vandaag mijn eerste essay af (de professoren hier hebben geen genade, ik heb het nog geprobeerd: "maar ik woon hier net meneer, ik moet toch eerst tijd hebben om de stad te ontdekken!") en ging voor het eerst hardlopen, langs de Donau. Eens in de zoveel tijd begin ik weer met hardlopen maar ik heb er eigenlijk de discipline niet voor. Maar als dit uitzicht niet motiverend is, dan weet ik het ook niet meer. 






zondag 7 september 2014

De mooiste zonsondergang OOIT

Omdat ik mijn camerakabeltje kwijtraakte kon ik deze foto's niet uploaden op het moment zelf. Dus hier zijn ze alsnog. Foto's van de allerallermooiste zonsondergang die ik ooit heb gezien. De foto's zijn onbewerkt en genomen met een oud en slecht cameraatje - moet je voorstellen hoe mooi het in het echt was. 





Wise words #27


You can travel. You just don’t want it enough. 
You want a degree or a well-paying job or to stay in your comfort zone more. This is fine, if it’s what your heart desires most, but please don’t envy me and tell me you can’t travel. 
You’re not in a famine, in a desert, in a third world country, with five malnourished children to feed. You probably live in a first world country. You have a roof over your head, and food on your plate. You probably own luxuries like a cellphone and a computer. You can afford the $3.00 a night guest houses of India, the $0.10 fresh baked breakfasts of Morocco, because if you can afford to live in a first world country, you can certainly afford to travel in third world countries, you can probably even afford to travel in a first world country. 
So please say to me, “I want to travel, but other things are more important to me and I’m putting them first”, not, “I’m dying to travel, but I can’t”, because I have yet to have someone say they can’t, who truly can’t. 
You can, however, only live once, and for me, the enrichment of the soul that comes from seeing the world is worth more than a degree that could bring me in a bigger paycheck, or material wealth, or pleasing society. 
Of course, you must choose for yourself, follow your heart’s truest desires, but know that you can travel, you’re only making excuses for why you can’t. And if it makes any difference, I have never met anyone who has quit their job, left school, given up their life at home, to see the world, and regretted it. None. 
Only people who have grown old and regretted never traveling, who have regretted focusing too much on money and superficial success, who have realized too late that there is so much more to living than this.
 

donderdag 4 september 2014

Boedapest & Balaton

Terwijl ik een boek uitlas dat eindigde met de hoofdpersoon die een nieuwe start maakte in haar leven, begon het vliegtuig met landen. Ik keek uit het raam naar de wolken en opeens verscheen Boedapest en realiseerde ik het me: ik ga in Boedapest wonen! Ik zag de Donau, de bruggen, Margaret island en de prachtige gebouwen. Wat een mazzelaar ben ik dat ik hier vier maanden door mag gaan brengen. 

Voor mij is dit ook een nieuwe start. Na een jaar werken, bestuur en reizen begin ik weer met studeren. Voor minstens anderhalf jaar zal mijn tijd weer gevuld worden met colleges, papers en andere serieuze dingen. Hallo gestructureerd leven! 

Maar behalve heel hard studeren ga ik natuurlijk ook mijn nieuwe thuisstad verkennen. Dit deed ik zaterdag al samen met mijn Braziliaanse huisgenoot. We bezochten onder andere de prachtige universiteit (mid-boven). Dat is nog eens wat anders dan de lelijke VU campus! 

Een dag later verliet ik Boedapest alweer om naar het Balatonmeer te gaan. Hier hebben we met een groep van twintig studenten vanuit de hele wereld een Block Seminar van een week. Het stilzitten en luisteren naar colleges is aardig wennen na een jaar werken en reizen, maar gelukkig is er ook ruimte voor het verkennen van de dorpjes rondom het meer en voor wijnproeverijen, diners en elkaar leren kennen. 

Morgen hebben we de presentaties van ons groepswerk en daarna is het (na een afscheidsfeestje) weer tijd om naar Boedapest te gaan en beginnen mijn reguliere vakken op maandag. 

1. Gedag zeggen op het vliegveld * 2. Corvinus University * 3. Boedapest 4&5. Een dorpje bij het Balatonmeer * 6. Voorbereidend werk

woensdag 20 augustus 2014

Wise words #26

That many had ventured farther and done so in finer style bothered me not. My journey was my own and I found it to be quite spectacular.
- Markus Pierson




Van rechts naar links: Argentinië, Brazilië, Chili, Bolivia, Peru, Colombia. 

dinsdag 19 augustus 2014

Kom terug

Gooi een steen naar de dag, zover als je kunt
Spoel het zout van je huid, doof het vuur
Volg het spoor dat er ligt, zoek niet wat er nooit meer is

Was het zand uit je haar, geef een naam aan ieder jaar

Drink de tranen op je hand, zwijg ervan
Erf de ogen van je kind, kijk erdoor
Koester je geheime hart, tot het eind


Reis ver, drink wijn, denk na, lach hard, duik diep, kom terug


Droom een boot in de zon, geef het zeilen en wind
Kus een droevige mond, heel zacht, voor de dag begint
Bewaar een steen in je tas, uit het land waar je sliep
Waar je de wonden op liep, waar een koninkrijk verging


Haal de parels uit de zee, geef ze weg
Vecht met alles wat je hebt, verlies het goed

Wacht dan tot het lichter wordt, je hebt de tijd

Reis ver, drink wijn, denk na, lach hard, duik diep, kom terug

- Spinvis



Het einde in zicht

Het einde van mijn reis nadert en ik denk terug aan wat ik allemaal heb gezien, gedaan en beleefd en aan de mensen die ik heb ontmoet. Ik onderdruk de stem van Bill Medley die in mijn hoofd 'I've had the time of my life' zingt, maar ik kan niet ontkennen dat dit een van de beste tijden van mijn leven was.

Toch heb ik ook wel weer zin om naar huis te gaan. Ik zou makkelijk nog een tijdje door kunnen reizen, maar ik ben blij dat ik naar huis ga op een punt waarop ik nog steeds geniet van alles wat ik zie en doe en nog steeds onder de indruk ben. Sommige mensen die ik tegenkwam op reis waren al zo lang aan het reizen dat ze bij dingen waar mijn mond open viel van verbazing, mopperend mompelden dat ze dat ergens anders al een keer beter of mooier hadden gezien. 

Ik heb een fantastische tijd gehad, zonder twijfel. Ik ben verliefd geworden op dit continent en weet zeker dat dit niet het laatste is wat ik van Zuid Amerika zal zien. Ik heb mensen ontmoet die vrienden werden en waarmee ik altijd contact zal houden en ik heb herinneringen gemaakt die ik nooit zal vergeten. 

Nu is het tijd om naar huis te gaan en verruil ik, na acht dagen in Nederland, mijn backpack voor een koffer en vertrek naar Boedapest voor het exchange semester van mijn master (CEMS/International Management). Het zal even wennen worden, van ultieme vrijheid naar een hardcore master, maar ik ben klaar voor de uitdaging.