woensdag 20 augustus 2014

Wise words #26

That many had ventured farther and done so in finer style bothered me not. My journey was my own and I found it to be quite spectacular.
- Markus Pierson




Van rechts naar links: Argentinië, Brazilië, Chili, Bolivia, Peru, Colombia. 

dinsdag 19 augustus 2014

Kom terug

Gooi een steen naar de dag, zover als je kunt
Spoel het zout van je huid, doof het vuur
Volg het spoor dat er ligt, zoek niet wat er nooit meer is

Was het zand uit je haar, geef een naam aan ieder jaar

Drink de tranen op je hand, zwijg ervan
Erf de ogen van je kind, kijk erdoor
Koester je geheime hart, tot het eind


Reis ver, drink wijn, denk na, lach hard, duik diep, kom terug


Droom een boot in de zon, geef het zeilen en wind
Kus een droevige mond, heel zacht, voor de dag begint
Bewaar een steen in je tas, uit het land waar je sliep
Waar je de wonden op liep, waar een koninkrijk verging


Haal de parels uit de zee, geef ze weg
Vecht met alles wat je hebt, verlies het goed

Wacht dan tot het lichter wordt, je hebt de tijd

Reis ver, drink wijn, denk na, lach hard, duik diep, kom terug

- Spinvis



Het einde in zicht

Het einde van mijn reis nadert en ik denk terug aan wat ik allemaal heb gezien, gedaan en beleefd en aan de mensen die ik heb ontmoet. Ik onderdruk de stem van Bill Medley die in mijn hoofd 'I've had the time of my life' zingt, maar ik kan niet ontkennen dat dit een van de beste tijden van mijn leven was.

Toch heb ik ook wel weer zin om naar huis te gaan. Ik zou makkelijk nog een tijdje door kunnen reizen, maar ik ben blij dat ik naar huis ga op een punt waarop ik nog steeds geniet van alles wat ik zie en doe en nog steeds onder de indruk ben. Sommige mensen die ik tegenkwam op reis waren al zo lang aan het reizen dat ze bij dingen waar mijn mond open viel van verbazing, mopperend mompelden dat ze dat ergens anders al een keer beter of mooier hadden gezien. 

Ik heb een fantastische tijd gehad, zonder twijfel. Ik ben verliefd geworden op dit continent en weet zeker dat dit niet het laatste is wat ik van Zuid Amerika zal zien. Ik heb mensen ontmoet die vrienden werden en waarmee ik altijd contact zal houden en ik heb herinneringen gemaakt die ik nooit zal vergeten. 

Nu is het tijd om naar huis te gaan en verruil ik, na acht dagen in Nederland, mijn backpack voor een koffer en vertrek naar Boedapest voor het exchange semester van mijn master (CEMS/International Management). Het zal even wennen worden, van ultieme vrijheid naar een hardcore master, maar ik ben klaar voor de uitdaging. 

Travel essentials #3: de ereader


Want zo kan je meer dan 100 boeken mee en het weegt maar 200 gram. Oke toegegeven, met de book exchange in hostels kom je ook heel ver. Maar als je geen groot fan van Dan Brown of chicklit bent, doe je er toch goed aan een ereader aan te schaffen en vol te zetten met al die boeken die je al jaren wil lezen maar waar je nooit aan toekomt. Ik kreeg hem voor mijn verjaardag van mijn familie en heb er super veel plezier van gehad! 

maandag 18 augustus 2014

Travel essentials #2: de spork



Het is een spoon. Het is een fork. En stiekem ook nog een mes maar dat past niet meer in de naam. 

Onmisbaar als je lang op reis en veel onderweg bent. Voor je eten, je yoghurtje, om je broodje te snijden en te smeren, of om andere onverwachte dingen mee te eten die je worden toegereikt.

Topding! 

Wise words #25

Courage is not the absence of fear, but rather the judgment that something else is more important than fear. 
- Ambrose Red Moon

zondag 17 augustus 2014

Coffee experience

                    

Als koffie aanbidder kon ik de Zona Cafetaria in Colombia natuurlijk niet overslaan. We gingen naar Hacienda Venecia, een koffieplantage, waar we een tour kregen op de plantage. We leerden hoe de koffieplanten groeien, de vruchten geplukt worden, de bonen eruit gehaald worden, gesorteerd worden op kwaliteit en uiteindelijk verwerkt worden. Ook leerden we hoe de verschillende smaken tot stand komen en wat de boon en het branden van de boon daarmee te maken heeft. Natuurlijk dronken we er een paar espressootjes bij.

We verbleven twee dagen en een nacht in de hacienda en voor mij kwam deze plek dicht bij hoe de hemel zou moeten zijn: zon, zwembad, hangmatten en onbeperkt gratis goede espresso... De omgeving was prachtig en de lucht rook schoon en fris, zonder uitlaatgassen. 's Avonds is het buiten écht stil, afgezien van de krekels en de vogels. We hadden een kamer voor onszelf, wat voor mij voor het eerst was sinds de voedselvergiftiging in Bolivia en het was ontzettend fijn om eens niet 's nachts wakker te worden door luidruchtige laatkomers en 's ochtends vroeg door de vroege vogels die door de kamer stampen. 

Hier hebben we ons bruine kleurtje voor het laatst bijgewerkt, want vannacht namen we de nachtbus naar Bogota en het is hier koud. Bogota ligt op 2600 meter en daarom is het, ondanks dat het zowat op de evenaar ligt, een stuk kouder dan in de rest van het land. We blijven hier nog drie nachten en dan vliegen we vanaf hier naar huis... 

Medellin

Kilroy had ons afgeraden om naar Medellin te gaan. Véél te gevaarlijk. En bovendien is er niks leuks. Als we aan andere backpackers vroegen wat hun favoriete stad in Colombia was, kwam er echter vrijwel altijd Medellin uit, dus we besloten toch te gaan. 

Er zijn nog heel weinig toeristen in Medellin, omdat het dus nog steeds bekend staat als heel gevaarlijk en een drugsstad, maar dit is allang niet meer zo. De veiligheid in deze stad is de laatste jaren dramatisch verbeterd. De ergste delen van de stad zijn omgebouwd tot veilige, goed verlichte, openbare plekken en in de sloppenwijken worden bibliotheken gebouwd om de jongeren die normaal geen andere keuze hadden dan een wapen te kopen en bij een gang te gaan, nu kunnen studeren in de bibliotheek. Natuurlijk, er is nog steeds cocainehandel, maar er zijn niet meer zulke heftige gevechten als vroeger die ook onschuldige burgers slachtoffer maken. Natuurlijk moet je ook nog steeds uitkijken waar je naartoe gaat, je goed laten informeren en niet zomaar wat ronddwalen en niet 's avonds laat door het centrum gaan lopen, maar dat geldt eigenlijk voor alle grote steden in Zuid Amerika (en dat geldt ook voor toeristen in Amsterdam). 

Je ziet dat de inwoners van Medellin blij zijn, maar het is nog een voorzichtige blijheid. Nog niet zo lang geleden waren ze bang om de deur uit te gaan, omdat er overal autobommen ontploften en schietpartijen waren. Ze zijn dit nog niet vergeten. Ze zijn ook heel trots op hun stad en verwelkomen toeristen met open armen. Regelmatig werden we op straat aangesproken en welkom geheten in Medellin. 

De beste manier om wat te weten te komen over de geschiedenis van de stad is door de Real City free walking tour te doen. Ik heb heel wat free walking tours gedaan in Zuid Amerika (die zijn gebaseerd op fooien: je geeft achteraf wat jij vindt dat het waard is en wat binnen jouw budget ligt), maar dit was echt de beste tot nu toe. Hrnan, de gids, studeerde screenwriting en dat is te merken. Hij kan prachtig over Medellin vertellen en vertelt ook de dingen en neemt ons mee naar de plekken die de inwoners van Medellin eigenlijk liever verborgen houden voor toeristen. We eindigden bij twee beelden van de beroemde artiest Botero. De linker zit vol gaten, want in 1995 ontplofte er een bom dat in het beeld verschuild zat en 30 onschuldige burgers het leven ontnam. Diverse cocaine gangs en guerrilla groeperingen eisten de verantwoordelijkheid op, maar het is nooit duidelijk geworden wie de daders waren. Botero schonk een nieuw beeld, de rechter, maar vroeg of de oude kon blijven staan, opdat men niet zou vergeten wat er gebeurd was. Tegenwoordig zijn deze twee beelden het symbool voor oud en nieuw Medellin. Oud en onveilig Medellin, waar iedereen in gevaar was en nieuw mooi Medellin, dat veilig is en mooi. 



Ons hostel was in el Poblado, een wijk voor de wat rijkere Paisa en expats. De wijk zit vol met leuke restaurantjes en veel te leuke winkeltjes waar we veel te veel hebben gekocht (ach ja, mag ik eindelijk, na drie maanden inhouden omdat ik het allemaal op mijn rug moest dragen). Ik kocht een zonnebril, een tasje, een blouseje en twee posters van een artiest uit Medellin. 



Het was maar goed dat we niet langer bleven, want dan hadden we echt al ons geld uitgegeven aan winkelen.