woensdag 16 april 2014

Vierendertig dagen

Leuk om je dagboek terug te lezen en erachter te komen dat je je aan je belofte hebt gehouden.
"Maar voor nu is Amsterdam mijn thuisbasis. En ik ben er blij mee. Ik ga genieten van alle fijne mensen die ik hier om me heen heb, van alle kansen die ik hier krijg, mijn fijne appartement in Oud West en alles wat ik hier in de afgelopen jaren al heb opgebouwd.  
Ondertussen maak ik in mijn hoofd de mooiste reisplannen en droom ik dat ik in het vliegtuig stap en niet achterom kijk en dat ik de andere kant van de wereld ga ontdekken waar alles zo anders is en de mensen zo'n grappig taaltje spreken en vreemde dingen eten en van die mooie kleren dragen, net zo mooi als het land zelf. En ik weet dat er een gezegde is dat zegt "there are seven days in a week and someday is not one of them" en ik weet dat het soms heel erg waar is maar bij deze zweer ik bij mezelf: ooit voer ik mijn reisdromen uit. En tot die tijd heb ik het ook gewoon heel erg fijn in Amsterdam."
Dit schreef ik een jaar geleden. Nog vierendertig dagen en dan ga ik mijn droom achterna. 

dinsdag 18 maart 2014

Oh darling, let's be adventurers

Bijna een jaar fantaseerde ik, droomde ik en spaarde ik en nu komt het eindelijk dichtbij. Op 20 mei stap ik in het vliegtuig naar Buenos Aires en daar begint mijn avontuur in Zuid-Amerika. In twee maanden zal ik van Buenos Aires naar Lima reizen, waar ik stop en hoe lang ik overal blijf ligt helemaal open. In Lima neem ik het vliegtuig naar Bogota, vanaf waar ik de laatste maand met een vriendin door Colombia reis. 

Ik had al een backpack, maar helaas is dat niet het enige dat je nodig hebt op reis. Ik heb nu ook een daypack gekocht voor overdag in de stad en de hopelijk vele trektochten die ik ga maken en op aanraden van anderen die al van die trektochten hebben gemaakt heb ik toch ook maar degelijke bergschoenen gekocht. Er staan nu nog maar een paar dingen op mijn to do lijstje en dan ben ik klaar om te gaan!



Na het boeken van mijn ticket naar Zuid-Amerika vroegen mensen al snel of ik dan weer deze blog bij ga houden. Aan de ene kant hou ik van schrijven en schrijf ik toch wel in mijn Moleskine boekje, maar aan de andere kant wil ik me in Zuid-Amerika niet verplicht voelen om mijn blog bij te houden. Hoewel ik dat gevoel in Zweden helemaal niet had wil ik mezelf ervoor behoeden, want ik wil alleen maar bezig hoeven zijn met reizen; met het land, de natuur, de cultuur, de mensen en de taal. Maar omdat ik het toch wel heel leuk vind om mijn avonturen op deze manier te delen, begin ik nu toch weer met posten. Of ik het vol ga houden zie ik wel gewoon. Misschien post ik maar een paar keer wat of stop of begin ik juist halverwege of misschien post ik wel helemaal niets. Geen verplichtingen, alleen mogelijkheden. 

Gek genoeg heb ik ook al iets na mijn reis om naar uit te kijken. Ik heb deze week namelijk gehoord dat ik ben aangenomen bij de CEMS Master in International Management aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam, waarbij ik het eerste semester op exchange zal gaan naar Boedapest! Na mijn terugkomst in Nederland op 21 augustus is het dus meteen tijd voor het volgende avontuur!



zondag 14 april 2013

Een fijne week


Fijne dingen: de posters bij Art Unlimited aan de Keizersgracht * Zonnig Amsterdam Oud West (en dat ik erin woon) * Verjaardagsappeltaart * Dat ik in juni naar Best Kept Secret festival ga * Lunchen met een vriendinnetje dat ik al héél lang niet gezien had * Een heel mooi concert van Janne Schra in Haarlem * Een papa die plankjes voor me ophangt * Een felicitatie van oma via Facebook (hoe cool is dat!)

(mijn hoofd heb ik overgeslagen, omdat ik dat nou niet echt een fijn ding vind maar nog een negende foto nodig had om de collage af te maken)

Wat ook fijn was maar waar ik geen foto van heb: eindelijk weer een keer dansen in Paradiso! En dat als ik het opper dezelfde mensen altijd meteen ja zeggen en dat het ons nu ook lukte om nog twee meiden over te halen en dat er in Paradiso een man was die precies leek op de schoonmaakmeneer in de clip van Lonely Boy en dat ie ook net zo hard in zijn eentje stond te hossen. 

dinsdag 9 april 2013

Het normale leven

Sinds mijn terugkomst uit Zweden heb ik gestudeerd op een tempo waar een Amerikaanse ritalinverslaafde huismoeder nog jaloers op zou zijn en had ik amper ergens tijd voor. Nu is het een stuk rustiger en moet ik na vijf maanden Zweden en twee maanden studiegekte opeens wennen aan het normale leven en opnieuw mijn draai vinden in Amsterdam. 

In Zweden hadden exchange-studenten alle tijd van de wereld en wilde ik iets doen, dan bedacht ik dat op het moment zelf en belde een of twee mensen en dat was dat. Elke avond waren er wel feestjes en iedereen ging in principe altijd, tenzij er een echt goede reden was om niet te komen, zoals een cafeïne overdosis omdat je in een paar uur 27 kopjes koffie hebt gedronken (echt gebeurd!). Studeren deden we ook wel en colleges begonnen ook wel eens om acht uur, maar ach, in Göteborg was er overal goeie koffie te vinden dus een paar uur slaap minder maakte niets uit en bovendien waren we Erasmusstudenten en werd er dus niets anders van ons verwacht dan dat we 's ochtends half slapend, nog naar alcohol stinkend in de collegezaal zaten.

Nu heb ik opeens een datumprikker nodig om met drie vriendinnen af te kunnen spreken en kunnen ze pas een maand later allemaal tegelijk, gaan mensen vroeg naar huis omdat ze de volgende dag weer moeten werken of studeren en als ik op de dag zelf bedenk dat ik die avond wel wat leuks wil doen, dan kan niemand. Welcome back to the real world...

Gelukkig ben ik afgelopen zondag eenentwintig jaar oud geworden en daarmee echt heel volwassen enzo, dus als het goed is begrijpt mijn prefrontale cortex nu hoe langetermijnplanning ongeveer werkt. Tijd om mijn agenda af te stoffen, er alles braaf in op te schrijven en de lege plekken op te vullen. Wieeee heeft er zin om zaterdag over drie weken iets leuks te doen?

zaterdag 30 maart 2013

Studeren, een bruiloft en een reünie

De afgelopen weken speelden mijn laptop, studieboeken en koffie nogal een centrale rol in mijn leven. Klinkt misschien logisch voor een student, maar met vijf vakken met elk honderdduizend (zo ongeveer dan) deadlines nam het best wel extreme vormen aan. Gelukkig was daar mijn Oxford trui voor inspiratie in tijden van wanhoop. En een papa en mama bij wie ik gelukkig altijd mag komen slapen en die me dan om elf uur achter mijn computer vandaan kwamen trekken en die me corrigeerden en vooral uitlachten als ik in een soort klaar-voor-de-start-houding op de bank tv zat, of eigenlijk meer stond, te kijken. 

Gelukkig had ik ook nog wat afleiding van het leren, want mijn zus ging op 1 maart trouwen! Twee weken daarvoor was haar vrijgezellenweekend in Groningen, dat ik organiseerde met een vriendin van mijn zus en dat een groot succes was. Af en toe hielp ik ook mee met de decoratie voor de bruiloft. Zo ben ik een dag met mijn moeder op stofjesjacht gegaan op de Albert Cuypmarkt (rechts) om stof te kopen om strikken aan de stoelen te maken (links) en tafellopers te maken voor het diner en we hebben een avondje kaarsenpotjes zitten knutselen voor tijdens het diner, die zo leuk zijn geworden dat ik er nu een paar in mijn huis heb staan (midden).


De trouwdag zelf was fantastisch. Het was de eerste bruiloft waar ik bij was (afgezien van de bruiloft van mijn tante toen ik drie was) en als zusje van de bruid én getuige maak je het natuurlijk allemaal van heel dichtbij mee, dus het was heel bijzonder. 

En deze week was Annaleena, mijn allerleukste exchange vriendinnetje, in Nederland op bezoek bij haar Nederlandse vriendje dat ze heeft opgeduikeld in Göteborg. Gelukkig mocht ik haar ook een dagje lenen en hebben we, tussen het leren door, gezellig toeristje gespeeld in Amsterdam. En het fijne is: in juli komt ze waarschijnlijk weer! 
Zo, dat waren mijn twee maanden in een vogelvlucht. Nu is het tijd om te ontstressen en te profiteren van het feit dat ik weer midden in Amsterdam woon! 

Instagram